• Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
strona główna english "Kanon"

I walked around the Donald M. Kendall Sculpture Gardens at PepsiCo World Headquarters filled with delight and admiration for the sculptures. I thought that these sculptures are a museum exponents, very precious but lifeless. “DO NOT TOUCH” = not for body, not for soul, but only for the eyes. That is good, but … This magnificent park is missing my sculpture titled “Kanon”. My sculpture does not fully exist without the touch. The instruction says – “TOUCH”. This sculpture comes to life, when the observer decides to touch it and permeate it. The steps invite to measure up the body and soul of (the author and the stone). The hands embrace something that is thousand years old and cannot be lifted or moved. You have to accept the power of existence. You can feel it, if you spend few moments in the stone's embrace. The hands embrace the obelisk, the head sinks into the stone and … the senses run wild …

That is about 2.5 tons of purest modern art from Decentrism movement. “Kanon” is a Decentristic sculpture. Decentrism is a new artistic phenomenon, defined by the Manifesto by a Polish writer Adam Wiśniewski Snerg in 1987.

“Kanon” is not an installation or performance:
- It is a beautiful and aesthetical form.
- It is a material object, effected by artistic creation, leading by its real visual content
to intuitive search of multiple interpretations.
- It is piece of art consisting of a hidden center of meaning and with the ability
to generate interpretative space with metaphysical content.
- It is Decentristic piece of art that through its ambiguity inspires to interpretation,
to discovery through intuitive perception and philosophical reflection.
(see: Manifesto & Thesis www.decentryzm.org)


 

Chodziłem po parku wokół siedziby PepsiCo (USA) pełen zachwytu nad rzeźbami. Stwierdziłem, że te rzeźby to eksponaty bardzo cenne ale martwe. "NIE DOTYKAĆ" = nie dla ciała, nie dla duszy tylko dla oczu. Też dobrze. Ale ... W tym wspaniałym parku brakuje mi mojej rzeźby p.t. "Kanon". Moja rzeźba nie istnieje w pełni bez dotyku. Instrukcja brzmi - "DOTYKAĆ". Ta rzeźba ożywa, gdy oglądający podejmnie decyzję o dotnięciu jej, o wniknięciu w nią. Schody zapraszają do przymiarki ciała i duszy (autora i kamienia). Ręce obejmują coś co ma tysiące lat i nie jest do dzwignięcia ani do przesunięcia. Musisz zaakceptować potęgę trwania. Możesz także ją poczuć, potrzeba kilku chwil w objęciach kamienia. Ręce obejmują obelisk, a nasza głowa zanuża się w kamień i ... zmysły szaleją...


To około 2,5 tony najczystrzej sztuki współczesnej z kręgu Decentryzmu. "Kanon" to rzeźba decentrystyczna. Decentryzm to rodzący się kierunek w sztuce, określony Manifestem w Polsce przez Adama Wiśniewskiego Snerga w 1987 roku.

"Kanon" to nie instalacja czy performance:
- to forma piękna i estetyczna.
- to materialny obiekt, będący efektem ukończonej kreacji artystycznej, skłaniający swą jawną wizualnie treścią do intuicyjnego poszukiwania niejednoznacznej interpretacji.
- to utwór posiadający ukryte centrum znaczeniowe i zdolność do generowania przestrzeni interpretacyjnej z metafizyczną zawartością.
- to utwór Decentrystyczny, który poprzez swoją niejednoznaczność inspiruje do aktu interpretacyjnego, poznawania na drodze intuicyjnej percepcji i odkrywania w sensie filozoficznym.
(patrz: Manifest & Założenia www.decentryzm.org)